Een leven lang kunst

Paul van Vliet (cabaretier)
Als je oud wordt moet je niet in een isolement gaan leven. Je moet tussen de mensen blijven, liefst met gelijkgestemden. Mensen met wie je kunt praten over je zorgen en je eenzaamheid, maar ook over de dingen die je nog inspireren en waar je nog mee bezig bent. Mensen met wie je gedachten, boeken en CD’s kunt delen en uitwisselen. Je moet niet in de stilte van de natuur gaan wonen maar in een dorp of stad. Dan kan je naar buiten lopen, naar het plein, de winkels en de terrassen. Met de rollator naar het café. Daarom moet het Rosa Spierhuis blijven bestaan, omdat het bovenstaande daar allemaal mogelijk is.

Henk van der Horst (schrijver en programmamaker)
Als kind mocht ik met mijn vader naar het concertgebouw. Daar zag ik voor het eerst dat prachtige instrument: de Harp. Tijdens het concert fluisterde mijn vader: ‘Daar zit de beroemde Rosa Spier’. Dankzij haar is er het unieke huis, het toevluchtsoord voor mensen die hun leven lang ten dienste hebben gestaan van kunst en wetenschap. Hier mogen zij zolang zij dat kunnen in rust hun unieke werk blijven uitoefenen en wie weet mag ook ik daar de laatste dagen van mijn leven komen doorbrengen.

Paul van Vliet (cabaretier)
Als je oud wordt moet je niet in een isolement gaan leven. Je moet tussen de mensen blijven, liefst met gelijkgestemden. Mensen met wie je kunt praten over je zorgen en je eenzaamheid, maar ook over de dingen die je nog inspireren en waar je nog mee bezig bent. Mensen met wie je gedachten, boeken en CD’s kunt delen en uitwisselen. Je moet niet in de stilte van de natuur gaan wonen maar in een dorp of stad. Dan kan je naar buiten lopen, naar het plein, de winkels en de terrassen. Met de rollator naar het café. Daarom moet het Rosa Spierhuis blijven bestaan, omdat het bovenstaande daar allemaal mogelijk is.

Henk van der Horst (schrijver en programmamaker)
Als kind mocht ik met mijn vader naar het concertgebouw. Daar zag ik voor het eerst dat prachtige instrument: de Harp. Tijdens het concert fluisterde mijn vader: ‘Daar zit de beroemde Rosa Spier’. Dankzij haar is er het unieke huis, het toevluchtsoord voor mensen die hun leven lang ten dienste hebben gestaan van kunst en wetenschap. Hier mogen zij zolang zij dat kunnen in rust hun unieke werk blijven uitoefenen en wie weet mag ook ik daar de laatste dagen van mijn leven komen doorbrengen.