Katastrofa czy nie? (Polish Edition)

Społeczności zamieszkujące tereny podmokłe w Bangladeszu są narażone na większe zagrożenia niż reszta kraju. W niniejszej pracy podjęto próbę zidentyfikowania form klęsk żywiołowych i zmian klimatycznych na podstawie doświadczeń uczestników badania oraz danych pochodzących z obserwacji wtórnych. Próbowano ustalić, czy powstają jakieś więzi społeczne lub kapitał społeczny, które pomagają w dostosowaniu się do tych zjawisk. Jeśli tak, to jakie są ich cechy charakterystyczne? Analizując informacje pierwotne i wtórne w kontekście różnych teorii społecznych, stwierdzono, że postrzeganie klęsk żywiołowych i zmian klimatycznych różni się w poszczególnych społecznościach. Uważają one zjawisko naturalne za katastrofę tylko wtedy, gdy powoduje ono szkody o określonym poziomie, który różni się od konwencjonalnych definicji katastrofy. Stwierdzono również, że kapitał społeczny stanowi katalizator zbiorowych działań adaptacyjnych w społeczności. W związku z tym udało nam się zidentyfikować zestaw warunków wstępnych dla tworzenia kapitału społecznego. W artykule zaleca się, aby interwencja polityczna i właściwe działania na szczeblu rządowym były niezbędne do wspierania tego kapitału społecznego i włączenia marginalizowanych grup do głównego nurtu społeczeństwa.