Zeger Reyers

Installaties van Zeger Reyers in en rond het Braempaviljoen

Zeger Reyers (1966, NL) is bekend geworden met installaties waarbij hij ruimten liet begroeien met paddenstoelen of schimmels. Natuurlijke processen als eten en gegeten worden, groei, bloei en verval hebben zijn speciale aandacht. Hij laat zwammen uit meubels en apparaten groeien en hij zonk stoelen af in de Oosterschelde, om ze te laten overwoekeren door mosselen. Het werk van Zeger Reyers laat zich niet eenduidig lezen. Het straalt een lyriek uit die doet denken aan het enthousiasme waarmee in Victoriaanse tijden de natuur werd bestudeerd. In de gepassioneerde wijze waarop Reyers paddenstoelen kweekt en er recepten en wetenswaardigheden bij verzamelt, liggen wetenschap en kunst - net als in het Westerse wereldbeeld van de 19e eeuw - op een logische manier in elkaars verlengde. Voor het Middelheimmuseum werkt hij aan een presentatie met verschillende werken, in en rond het Braempaviljoen. Opnieuw staan de overgang tussen ontstaan en verval centraal. Bovendien gaat Reyers de confrontatie aan met de biomorfe architectuur van het paviljoen en met de vormentaal van Renaat Braem (die dit jaar gevierd wordt naar aanleiding van zijn 100ste verjaardag).

Installaties van Zeger Reyers in en rond het Braempaviljoen

Zeger Reyers (1966, NL) is bekend geworden met installaties waarbij hij ruimten liet begroeien met paddenstoelen of schimmels. Natuurlijke processen als eten en gegeten worden, groei, bloei en verval hebben zijn speciale aandacht. Hij laat zwammen uit meubels en apparaten groeien en hij zonk stoelen af in de Oosterschelde, om ze te laten overwoekeren door mosselen. Het werk van Zeger Reyers laat zich niet eenduidig lezen. Het straalt een lyriek uit die doet denken aan het enthousiasme waarmee in Victoriaanse tijden de natuur werd bestudeerd. In de gepassioneerde wijze waarop Reyers paddenstoelen kweekt en er recepten en wetenswaardigheden bij verzamelt, liggen wetenschap en kunst - net als in het Westerse wereldbeeld van de 19e eeuw - op een logische manier in elkaars verlengde. Voor het Middelheimmuseum werkt hij aan een presentatie met verschillende werken, in en rond het Braempaviljoen. Opnieuw staan de overgang tussen ontstaan en verval centraal. Bovendien gaat Reyers de confrontatie aan met de biomorfe architectuur van het paviljoen en met de vormentaal van Renaat Braem (die dit jaar gevierd wordt naar aanleiding van zijn 100ste verjaardag).